Najaar Mindful wandelen - een nieuwe start - reflectie na MFW van 14 september

​Welke parel ligt er om jouw hoek?

Een nieuw seizoen, een nieuwe start.
Hoe fijn toch dat we altijd weer opnieuw mogen beginnen.

Jezelf een nieuwe start gunnen.
Jezelf openen om elke keer weer dit nieuwe moment te ontmoeten met een open blik en veel nieuwsgierigheid: het is een geschenk dat je jezelf en dat we elkaar geven.

Maandag was het ons, ondanks wat regendruppels gegund om buiten te oefenen en dinsdag, voor de 1ste les in Maria ter Heide zocht een heerlijk zonnetje ons gezelschap op.

Zo'n startmoment doet me altijd teruggrijpen naar de basis. 
Het lichaam als anker - de zorg voor jezelf - het leren zijn met het ongewenste en dat het niet altijd vanzelf zal gaan: het is een greep uit de basishouding.
De tekst in bijlage kan je nalezen om nog bewuster te worden waar het over gaat.

En dan werd het oefenen met de zintuigen. De poorten bij uitstek als we oefenen in de natuur!
Af en toe werd er al een parel gevonden:
de druppel aan het blad zo mooi met wat zachte zonneschijn.
Of de kleuren van de druppels op het gras
blauw, geel, groen, paars...
Het willen zien, het toelaten en het ontvangen: het lukt niet altijd om die parel te vinden.

Het vraagt vertragen, je open stellen en je aandacht richten.
Het kan dan aanvoelen als zalf voor de ziel, een soort troost... zo even wat vrede in de chaos die de dag soms is. Het gedicht van Wendell Berrys gaf er woorden aan:

Als de angst over de wereld in me groeit
En ik 's nachts wakker wordt bij het minste geluid
In angst voor hoe mijn leven en het leven van mijn kinderen zal zijn
Dan ga ik
Ik leg mij neer waar de wilde eend
In zijn schoonheid op het water rust,
En de  grote reiger die zich voedt.
Ik kom in vrede van die wilde dingen
Die hun leven niet belasten met voorbedacht verdriet
Ik treed binnen in de stille wateren
En voel boven mij de sterren, wachtend met hun licht.
En voor even rust ik in de gratie van de wereld en ben vrij!

---