 "De maan lijkt zo klein, en toch verlicht ze de donkerste nacht." uitspraak van de Kleine Draak - James Norbury Vorige maandag had de maan ons in de ban... Verhalen over de maan kwamen naar ons toe, langs alle kanten. Hoe nietig en klein die maan soms ook lijkt... ze is onmisbaar. Het werd een les - een levensles in het bewust worden van jouw unieke plekje in deze grote wereld. En hoe meer je bewust bent hiervan, hoe beter jij jouw plekje kan innemen. Het gaat over jezelf niet kleiner of ook niet groter maken maar -jezelf naar waarde schatten- Een dagelijkse oefening waar we weer meer bewust van werden. Vanuit het contact met ons lichaam dat daar stond op onze magische plek brachten we de aandacht naar gedachten: Kan ik mijn lichaam naar waarde schatten? Ook al functioneert het niet meer zoals vroeger...ondanks de pijntjes, de krampen, de zere plekken... de grote pijnen? Kan ik zien wat mijn lichaam nog steeds voor mij doet? Blijf ik oog hebben voor de dingen en ook de mensen die mij ondersteunen? Kan ik mezelf waarderen? Dit werd de kern van onze oefening gisteren. Voor velen een moeilijke oefening. De harts-energie werd er bijgehaald en de uitnodiging kwam om naast jezelf te gaan zitten op een bankje. Jezelf toespreken alsof je je beste vriend of vriendin bent. Vriendelijk en met veel liefde je kwaliteiten durven benoemen, uitspreken ... Waardering voelen voor jouw bijdrage aan deze wereld Zoals de maan voel je jezelf soms klein – maar kan je zien, kan je toelaten dat je soms je eigen donkere nacht of de donkere nacht van je medemens verlicht? De echte oefening bestaat erin om het te voelen met je hart en dit toe te laten, En als het moeilijk is, je niet af te sluiten, maar je te openen voor het feit dat het later misschien kan gevoeld worden. Ik nodig jullie uit om deze oefening mee te nemen en ze elke avond voor het slapen gaan te maken: Als ik de dag overloop: wat kan ik van mezelf waarderen? Misschien worden we dan wel zo wijs als de uil van het gedicht dat je vindt hieronder: Ode aan de maan. Als je wil kan je het lezen op de tonen van een bekende melodie die de maan bezingt https://www.youtube.com/watch?v=ITidiBe-0T0 https://www.youtube.com/watch?v=X-Xxqt6Xdio Maan, oh maan Wat ben je mooi en prachtig Zei de uil In haar gevlekte verentooi En zuchtte, middernachtig. Je schijnt ons bij In duisternis Je laat de sterren blinken En elke stille fluistering Laat je helder klinken. Maan, oh maan Jij schijnt ons bij Als alles uit het zicht is Terwijl de zon Alleen maar schijnt Als het toch al licht is Zo zei de uil En zuchtte zacht En vloog toen verder Door de nacht! Robbert-Jan Henkesier
0 Opmerkingen
Laat een antwoord achter. |