Reflecties na het mindful wandelen van 16 maart 2026

Geen enkele winter is eeuwig, Geen enkele lente blijft uit.
Wees klaar om opnieuw te bloeien.
                                Hal Borland 
De Ruïne

Vanuit de ruïne vertrekken Kleine draak en Grote panda  op hun tocht naar de mooiste plek op aarde.
Het brengt heel wat emoties teweeg.
De bouwvallige zuilen en brokkelige stenen maken Kleine draak weemoedig en doet hem terug denken aan al het verlies dat hij ooit geleden heeft.
Het werd de les van loslaten om je daarna weer te openen voor de weg die voor je ligt.

We deden de 5-4-3-2-1 oefening.
Vanuit de zintuigen op merken wat er is - prettig of onprettig - het vriendelijk laten zijn.
Het welkom heten en het daarna laten gaan.
5 dingen die je ziet
4 dingen die je hoort
3 dingen die je voelt
2 dingen die je ruikt
En 1 ding dat je proeft
 
Het bracht ons een hele andere perceptie van het verhaal van de dag. Emoties die ons vaak vasthouden werden zachter. Het werd een steviger staan in de eigen kracht in plaats van een onbewust vasthouden van intense emoties.
Dat wat ons dagelijks bezighoudt: problemen, zorgen, plannen, de  frictie van de dag, het werd helderder doorheen het oefenen.
De wijsheid van Grote Panda die zegt: "jij bepaalt de koers van de boot, niet het spoor dat de boot achterlaat" werd zo op die magische plek in het park van Brasschaat doorleefd herkend!
Als de emotie doorvoeld is, mag en kan je ze laten gaan zodat dat jij terug op koers zit om de weg te gaan... misschien wel op weg naar de mooiste plek op aarde!
Een diepe wijsheid werd zo aangeraakt: dat winter niet eeuwig duurt en geen enkele lente uitblijft - en dat we de vruchten onderweg plukken van al die noeste arbeid.
Je leest het hieronder in de eenvoud van het gedicht: de appeltaart 

Nooit zag ik eerder
zo de tijd bewegen
De eerste krokus
in het gazon 
De vers gewitte tuinstoel
bij de tafel
 
Rijk gevuld
mét appeltaart
Een taart met appelen
geplukt in de herfst.
                (naar Jozef Deleu)