Reflecties na het mindful wandelen van 20 april 2026

“Ik heb mijn manier gevonden om altijd en overal schoonheid te blijven zien.”
                                                                                George Saunders.
 
In het verhaal van Grote Panda en Kleine Draak is de beslissing gevallen: ze zijn klaar voor hun zoektocht naar de mooiste plek op aarde.
De volgende ochtend vertrekken ze langs de kust.
Van in het begin zit het hen niet mee. Ze komen meteen terecht in een horizon die donker kleurt en bevinden zich al vlug in een eindeloze regenbui. 
Voor ons was het gisteren ook geen echt zonnige dag. Ondanks het frisse voorjaarsgroen dat alom aanwezig was waaide er een koude voorjaarswind.

We deden de oefening van de boom.
Genoeg bomen op onze oefenplek om ons te spiegelen.

Welke boom trekt mij aan en herken ik in hem iets van mezelf??

En dan bewust worden dat die boom, dun of breed, lang of kort doorheen de seizoenen hier nog steeds mooi recht staat... Alle 4 seizoenen die er passeerden raken alle aspecten van het leven: de wind en de storm, de koude en de hitte, het wachten op nieuwe groei en het loslaten...
En daar doorheen gaan - evenals die boom doen wij dit ook.

Ja, er was veel herkenning!

Zoals die boom kunnen we veel hebben en misschien juist daarom kan ik schoonheid blijven zien altijd en overal eender waar ik me bevind en eender wat mij overkomt.
Het blijft oefenen en bewust worden hoe kneedbaar onze geest wel is.
​
De boom spiegelt het ons voor!
​.

Een ruwe bast, mijn boom.
Hij houdt me vast
met al zijn armen.
Ik mag me aan hem warmen.
Mijn wang, zijn schors, mijn hand.
Wie heeft hem ooit geplant?
Een jongetje dat schaduw zocht,
en man werd van het wachten.
Zo waaien de gedachten
tot boven in mijn kruin.
Koelte in mijn tuin.
                       André Sollie
​